บทที่ 25

“คุณมาสาย โจนส์” เขาเอ่ยเสียงแหบพร่าขณะที่ผมก้าวลงจากรถแล้วเดินเข้าไปหา ความหงุดหงิดในน้ำเสียงของเขานั้นชัดเจนเกินจะปิดมิด “คุณก็รู้ว่าผมเกลียดการผิดเวลาแค่ไหน”

ผมมาสายไปหนึ่งชั่วโมง หลังจากไปส่งคอลลินที่โรงพยาบาล ผมก็มาติดแหง็กอยู่บนถนนระหว่างทางมาที่นี่ ใจของผมลอยไม่อยู่กับเนื้อกับตัว มันคอยแต่จะ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ